Tag: κανέλα
-
Πιπεριές πολύχρωμες γεμιστές με κοτόπουλο
Σήμερα μόνο πιπεριές, γεμιστές πολύχρωμες πιπεριές με κομμάτια απ’ το στήθος του κοτόπουλου και ψιλοκομμένα μανιτάρια. Μια πλούσια σάλτσα ντομάτας και το τέλειο καλοκαιρινό φαγητό στο τραπέζι μας. Υλικά (για 6 πιπεριές, όσες χωρούσε το ταψάκι μου) 5 πολύχρωμες πιπεριές – η κίτρινη στη διαδρομή έπαθε ατύχημα, την έκοψα στη μέση και τη γέμισα όπως
-
Μηλοτηγανίτες της παιδικής μου ηλικίας
Ανησύχησε όταν άκουσε το παραπεταμένο κουδούνισμα του τηλεφώνου. Έτρεξε στο σαλόνι, κοίταξε φευγαλέα το μεγάλο ρολόι στον τοίχο. Κόντευε οκτώ το πρωί. Σήκωσε γρήγορα το ακουστικό και σχεδόν τρόμαξε όταν άκουσε τη χαρούμενη φωνή του. “Σε μισή ώρα θα βρίσκομαι κοντά σου”, της είπε. “Μα που είσαι;” ρώτησε ταραγμένη, “είσαι καλά;” “Είμαι στο αεροδρόμιο, παίρνω
-
Πορτοκαλόπιτα η εύκολη
Ναι, ναι το ξέρω Μαράκι μου, έχεις φτιάξει την πορτοκαλόπιτα σου με συνταγή από τον Άκη, τον Μάκη ή τον Σάκη. Από την Βούλα, την Κούλα την Σούλα. Και καλά κάνεις Μαράκη μου και κράτα την. Και γω από κάπου, απ’ τα βάθη των διαδικτυακών ωκεανών την ανέσυρα, την μελέτησα, την έφτιαξα. Με μια όμως,
-
Αβγοφέτες
Ημέρες γιορτινές, πολλά γλυκά, πολλά τσουρέκια, βασιλόπιτες. Ίσως υπερβολή οι πρωινές αβγοφέτες. Έλα όμως που ο καιρός, ψιλόβροχο ή υποψία χιονιού και πολύ κρύο με συννεφιά, απαιτεί κάτι ζεστό και της στιγμής που θα συνοδεύσει τον καφέ μας;! “Σε δέκα λεπτά θα έρθει για το πρωινό”, φωνάζω στον καλό μου. Στα δέκα λεπτά ακριβώς, εγγλέζικη
-
Χοιρινό με κυδώνια
Γλυκός ο καιρός, φθινοπωρινό, πρωινό μπάνιο στην πανέμορφη ήρεμη και έρημη παραλία της Χιλιαδούς με τους χαρακτηριστικούς, πελώριους βράχους της, να κάθονται σαν πούπουλα πάνω στη γαλάζια θάλασσα. Μεσημεράκι πια, μας έχει ανοίξει η όρεξη και ανηφορίζουμε προς τους Στρόπωνες, το κοντινό χωριό. Η ταβέρνα που συνήθως πηγαίνουμε κλειστή. Αναποφάσιστοι στο τι θα κάνουμε, αν
-
Χταπόδι μελωμένο κοκκινιστό (της Γκέλυς)
Το χταποδάκι πάει με τα οχτώ, με την κόκκινη σάλτσα του, το κόκκινο κρασί του, τη δάφνη του. Πάει επίσης με την Άνοιξη, τα λουλούδια, την εξοχή, τα εξοχικά και κυρίως πάει με την Καθαρά Δευτέρα και το βαθύ γαλάζιο του πιάτου, του ουρανού και της θάλασσας. Επίσης σετάρει εξαιρετικά με την Γκέλυ, το σπιτικό
-
Βασιλόπιτα μαστίχας και φρούτων
-Αλήθεια μπορείς να μου πεις στιγμές της δικής σου ευτυχίας; -Εμένα ρωτάς; Όσες θες… Όταν διαβάζω ένα βιβλίο, για την ακρίβεια, δυο, τρία, τέσσερα… -Τόσα πολλά!; Για πες τίτλους. -Η κοκκινοσκουφίτσα, το ασχημόπαπο, ο πινόκιο… α, μην ξεχάσω και τα (γιαγιά διάβασε το με δικά σου λόγια) τρία γουρουνάκια. -Όταν στέλνω γιορτινό πακέτο με μελομακαρονοκουραμπιεδάκια
-
Ψαρονέφρι γεμιστό με δαμάσκηνα και βερίκοκα (άκοπο)
Βεβαίως και με εντυπωσίασε πρώτα η παρουσίαση του πιάτο, η γεύση σίγουρα, δεν το συζητώ, αλλά έμεινα εντυπωσιασμένη από μια τεχνική για να γεμίσεις το ψαρονέφρι, που είδα και έμαθα για πρώτη φορά. Ξεχάστε τις οδοντογλυφίδες ή τον σπάγκο που συνηθίζουμε να βάζουμε στο ανοιγμένο και ρολαρισμένο ψαρονέφρι για να συγκρατήσουμε τη γέμιση που έχουμε
-
Κέικ μήλου
Mυρωδάτο, κόκκινο και κατακόκκινο. Πότε κίτρινο, πότε golden, πότε πράσινο. Ποικιλίες και χρώματα να δουν τα μάτια σου και να γευτούν τα χείλη σου. Μπαίνει εδώ, τρυπώνει εκεί, πότε ολόκληρο, πότε σε φέτες, πότε τριμμένο. Ωμό με ιδιαίτερη γλύκα, ξυνούτσικο κάποιες φορές Μαρμελάδα, κομπόστα, γλυκό του κουταλιού, μαγειρευτό για εξεζητημένες συνταγές. Όσο για τα γλυκά,
-
Στήθος κοτόπουλο (shawarma – Τελ Αβιβ)
Οι δυο μικρές βαλίτσες μας έτοιμες. Μια τελευταία ματιά στο διαμέρισμα που μας φιλοξένησε στην άκρως ενδιαφέρουσα και θρησκευόμενη Ιερουσαλήμ και κλείνουμε την πόρτα. Η στάση για το υπερσύγχρονο τραμ πολύ κοντά. Ανεβαίνουμε στο πρώτο που έρχεται και που μας οδηγεί στο σταθμό υπεραστικών λεωφορείων. Το ταξίδι συνεχίζεται. Επόμενος προορισμός το Τελ Αβίβ. Περίπου τρία
-
Κοτόπουλο με κυδώνια στο φούρνο
Το δεντράκι, φουντωτό φουντωτό, κάτω απ’ τον καταγάλανο φθινοπωρινό ουρανό και με τα χνουδωτά κίτρινα φρούτα του να απορροφούν με λαχτάρα τις ηλιαχτίδες, με προκαλούσε να το φωτογραφίσω πρώτα και μετά να το “κουρσέψω”, να μαζέψω τους καρπούς του και να τους μεταλλάξω στην κουζίνα μου, σε ό,τι μπορούν να γίνουν τα όμορφα αυτά και
-
Γλώσσα μοσχαρίσια γάλακτος στιφάδο
Λοιπόν έχουμε και λέμε. Η μοσχαρίσια γλώσσα ανήκει στα λεγόμενα δεύτερα κρέατα, αυτά δηλαδή που έχουν ξεχαστεί από την ελληνική κουζίνα, εδώ και κάποιες δεκαετίες. Τότε που οι περισσότεροι συνέλληνες τρώγαμε συνήθως κοτόπουλο με πατάτες την Κυριακή ή αρνίσια κεφαλάκια γιουβέτσι ή μυαλά πανέ και στην καλύτερη περίπτωση, φέτες νουά με ρύζι σε κάποιο γάμο